สิ่งหนึ่งที่ผมได้รับเสียงสะท้อนมาตลอดก็คือ เสียงบ่นของสมาชิก ต่อการให้บริการของเจ้าหน้าที่ของสหกรณ์ ที่ให้บริการไม่ประทับใจ ไม่ว่าจะเป็นการพูดจาที่ไม่เอาไหน การตอบคำถามที่ไม่ชัดเจน การบริการที่ล่าช้า ฯลฯ
ในฐานะประธานกรรมการ ได้พยายามที่จะแจ้งผู้จัดการและเจ้าตัวให้ช่วยกันปรับปรุงพฤติกรรมบริการ หากมองมุมบวกไม่ได้ ก็ยังมีทางเลือกให้มองมุมลบ คือเห็น ลูกค้าคือปีศาจ ก็ได้ แต่จะทำอย่างไรให้ปีศาจพอใจ
เสียงบ่นก็ยังมีมา และดูเหมือนจะมากขึ้น
ผมมีความเห็นส่วนตัวว่า เรา(หมายถึง คณะกรรมการรุ่นเก่าๆที่ผ่านมาจนถึงชุดนี้) ปล่อยปละละเลยมากเกินไป จนเจ้าหน้าที่สหกรณ์ มีความเข้าใจผิด คิดว่าตนเองเป็นข้าราชการ ไม่ใช่พนักงานขององค์กรเอกชน ทำงานไปเรื่อยๆ ไม่มีการประเมินผลงาน มีการเลื่อนเงินเดือน มีการให้ขั้นความดีความชอบเหมือนข้าราชการ มีโบนัสแบบเอกชน
พูดตรงๆ สิ่งที่ผมอยากทำก็คือ
1. น่าจะมีการทบทวนสัญญาจ้างกันใหม่ ให้มีการระบุการประเมินงานอย่างชัดเจน
2. น่าจะมีการส่งเจ้าหน้าที่ของสหกรณ์ไปอบรมพฤติกรรมการให้บริการ
3. ประเมินอย่างตรงไปตรงมา หากมีปัญหาจริง กรรมการก็น่าจะพร้อมที่เปลี่ยนแปลงไม่ลูบหน้าปะจมูก กล้าที่จะตัดสินใจ
4. อยากให้เจ้าหน้าที่ทุกคนในฝ่ายจัดการ ได้ทบทวน เสียงบ่นจากสมาชิก แล้วคิดว่าควรทำอย่างไร หรือจะปล่อยให้ผม รอ ต่อไป รอแล้วรอเล่าก็ได้แต่ รอ รอว่าวันไหนจึงจะมีการเปลี่ยนแปลง พูดแล้วก็นึกถึงเพลงเก่าขึ้นมาได้เพลงหนึ่ง
น้ำหยดลงหิน ทุกวันหินมันยังกร่อน
แต่หัวใจ อ่อนอ่อน ของเธอทำด้วยสิ่งใด
ช่างไม่สะทก สะท้านสะเทือนเหมือนหัวใจ
ช่างไม่ หวั่นไหว ว่าใครเขารักเขารอ.....................เฮ้อ
No comments:
Post a Comment